همه چیز در مورد سوختگی و درمان آن

1.  سوختگی چیست:

رگ های خونی می توانند سوختگی های خفیف تا شدیدی ایجاد کنند و باید تا بهبود تاول به آن دست نزنید. بعضی از کمک های اولیه ممکن است به جلوگیری از سوختگی کمک کنند.

2. کمک‏های اولیه:

  • محل سوختگی را به مدت 10 دقیقه  زیر آب سرد قرار دهید.
  • به آرامی محل سوختگی را با یک پارچه ی کاغذی یا حوله خشک کنید.
  • قسمت سوختگی  را با یک استریل پانسمان کنید.

3. افراد عادی نباید سعی کنند پوست را درمان کنند:

  • قرار دادن یخ به طور مستقیم بر روی سوختگی، گردش خون را کاهش می دهد.
  • استفاده از پنبه، می تواند باعث سوزش و عفونت شود.
  • پارچه ی مرطوب، خنک و تمیز را بر روی محل سوختگی قرار دهید.
  • پاها را بالا بیاورید و بقیه بدن را گرم نگه دارید تا از شوک جلوگیری شود.
  • سوختگی شدید را با آب سرد درمان نکنید زیرا ممکن است موجب شوک شود.

4. درمان پزشکی:

  • استفاد از کرم آنتی‏بیوتیک
  • پوشش سوختگی را در یک باند یا پانسمان، که می تواند به جلوگیری از عفونت کمک کند.
  • بررسی اینکه محل سوختگی عفونت دارد یا خیر.
  • از بین بردن سوزش پوست
  • پیوند پوست بر روی ناحیه‏ ی سوخته

5. انواع سوختگی:

سوختگی درجه اول: سوزش درجه اول بر لایه بالای پوست یا اپیدرم تاثیر می‏گذارد. سوختگی‏های درجه اول جزئی هستند. سوختگی‏های درجه اول ممکن است دردناک باشد، به نظر قرمز، و ممکن است کمی متورم شود. آفتاب سوختگی یک مثال از یک سوختگی‏های درجه اول است. مردم معمولا قادر به درمان سوختگی درجه اول در خانه می‏باشند و متوجه می‏شوند که سوختگی در عرض یک هفته بهبود می ‏یابد.

سوختگی درجه دوم: سوختگی های درجه دوم کمی عمیق تر می شود، رسیدن به لایه دوم پوست، که پزشکان آن را درمات می نامند. سوختگیهای درجه دوم به رنگ قرمز و اغلب باعث ایجاد لرزش میشوند. سوختگی درجه دوم می‏تواند از خفیف تا شدید باشد. افراد مبتلا به سوختگی درجه دو معمولا قادر به درمان سوختگی خود در خانه می باشند. در صورت نیاز به پزشک مراجعه کنید زیرا درد را کاهش داده و از آلوده شدن جلوگیری می کند.

سوختگی درجه سوم: سوختگی های درجه سوم شدید هستند، زیرا آنها به لایه های اول و دوم پوست آسیب می رسانند و می توانند به بافت ها، فولیکول های مو و غدد عرق که در زیر پوست قرار دارند آسیب برسانند. افراد مبتلا به سوختگی شدید ممکن است درد را تجربه نکنند، زیرا سوختگی می تواند باعث آسیب عصبی شود. این سوختگی ها ممکن است سفید، سیاه یا قهوه ای باشد. افراد مبتلا به سوختگی درجه سوم نیازمند مراقبت پزشکی فوری هستند.

سوختگی های چهارم، پنچم و ششم:  این سوختگی ها آسیب عمیق تری به بدن وارد می‏کنند و سوختگی های شدید تری را به وجود می آورند. این سوختگی ها می تواند به چربی، عضله، تاندون، مفاصل و استخوان برسد. افراد مبتلا به این سوختگی ها با سطح بالا نیازمند توجه فوری پزشکی هستند و ممکن است بخشی که سوخته است را از دست بدهد.

6. جلوگیری:

 هر شخص می تواند با محافظت از خود و دیگران از سوختگی با مایعات داغ و مواد غذایی جلوگیری کند. افراد نیز باید در مورد آتش سوزی اقدامات ایمنی را انجام دهند.

7. راه هایی برای جلوگیری از سوزش:

  • دور نگه داشتن مایعات گرم در دسترس کودکان
  • نصب آلارم دود در هر طبقه از خانه حتی در اتاق خواب و در محدوده ی شنوایی
  • تست یک بار در ماه که آلارم‏های دود کار می‏کنند یا خیر
  • اطمینان حاصل کنید که هر کس در خانه طرح فرار در صورت آتش سوزی را می‏داند.
  • دور نگه داشتن مواد شیمیایی مضر از دسترس کودکان
  •  محافظت از پوست در برابر آفتاب با استفاده از کرم ضد آفتاب برای جلوگیری از سوختگی

8. اگر سوختگی در یکی از قسمتهای زیر بدن باشد، افراد نیز باید به پزشک مراجعه نمایند:

  • صورت
  • دست ها
  • پا
  • کشاله ران

 

9. علل شایع سوختگی‏های شیمیایی:

بیشتر سوختگی‏های شیمیایی به علت استفاده از محصولات رخ می‏دهد. از رایج ترین محصولات خانگی و محل کار مرتبط با سوختگی‏های شیمیایی عبارتند از:

  • اسید باطری خودرو
  • سفید کننده، آمونیاک
  • پاک کننده های استخر شنا
  • تمیز کننده‏ ی توالت
  • تمیز کننده اجاق گاز
  • کود ها، تمیز کننده های فلزی
  • مخلوط بتن
  • رقیق کننده ی رنگ

بسیاری از محصولات دیگر که در منزل و محل کار استفاده می شوند ممکن است حاوی مواد شیمیایی باشند که باعث سوختگی می‏شوند. هر کس به هر دلیلی مواد شیمیایی را نگه می‏دارد، باید در نگه داشتن آن ایمن باشد. تا از وقوع حادثه جلوگیری شود. همچنین باید در صورت قرار گرفتن در معرض ظروف، ظرف را برچسب گذاری کنند تا پزشکان با مواد شیمیایی که شخص آسیب دیده آن را شناسایی کنند.

10. علائم عمومی و معمول زمانی که مواد شیمیایی با پوست و چشم تماس پیدا کند عبارتند از:

  • پوستی که سیاه یا مرده است
  • تحریک، قرمزی یا سوزش در ناحیه ای که تحت تاثیر قرار گرفته است.
  • بیخوابی، درد در مناطق آسیب دیده
  • تغییر اندازه ‏ی چشم و یا نابینایی در صورتی که مواد شیمیایی با چشم تماس پیدا کند.

11. اگر کسی یک ماده شیمیایی را ببلعد یا استنشاق کند، ممکن است یکی یا بیشتر از علائم زیر را تجربه کند:

  • ضربان قلب نامنظم یا ایست قلبی
  • فشار خون پایین
  • تنگی نفس
  • سردرد
  • سرفه، سر گیجه
  • تشنج
  • تحریک عضلانی

12. به دنبال مراقبت‏های پزشکی:

اگر کسی در معرض یک ماده شیمیایی تاثیرگذار بر روی پوست و یا چشم باشد، اولین کاری که باید انجام دهید این است که لباس های آلوده را بیرون بیاورد. سپس آنها را 20 دقیقه با آب بشوید. اگر این کار به اندازه کافی سریع انجام شود، سوختگی ها کمتر و زمان بهبودی ممکن است کوتاه تر شود. سوختگی های شیمیایی اغلب به نوعی از درمان پزشکی یا رفتن  به بیمارستان نیاز دارد. اگر والدین مظنون باشد که کودک یک ماده شیمیایی را در معرض استنشاق یا خورده است، والدین باید ابتدا با مرکز کنترل سم محلی خود تماس بگیرند و برای جلوگیری از آسیب بیشتر اقدام کنند. برای سوختن و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی جدی، توصیه ه‏ای برای خدمات پزشکی اورژانسی است.

13. درمان سوختگی های شیمیایی: برنز می‏تواند باعث تورم، پلاریس، زخم، درد، شوک، و حتی می‏تواند مرگبار باشد. همچنین می‏تواند به عفونت منجر شود. درمان بستگی به علت، شدت، عمق سوختگی و میزان بافتی که آسیب دیده است.

14. اولین گام در درمان تعیین نوع سوختگی، به شرح زیر است:

·        سوختگی های درجه اول روی لای بالای پوست تاثیر می‏گذارند.

·        سوختگی درجه دوم باعث آسیب به لایه دوم پوست می‏شود.

·        سوختگی های درجه سوم بر عمیق ترین لایه های پوست و بافت ها در زیر تاثیر می‏گذارد.

15. بسته به شدت سوختگی، پزشکان روشهای مختلفی برای درمان سوختگی‏های شیمیایی از جمله:

·        آنتی بیوتیک ها و دارو های ضد خازش

·        تمیز کردن و برداشتن بافت مرده

·        پیوند پوست- از بین بردن پوست سالم از یک قسمت از بدن برای پوشش زخم

16. سوختگی‏های شیمیایی جدی تر نیاز به توانبخشی دارند، که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

·        جایگزینی پوست

·        مدیریت درد

·        جراحی پلاستیک

·        کار درمانی

·        مشاوره

17. چه کسانی در معرض خطر هستند:

افرادی که بیشترین خطر سوزش شیمیایی را دارند، نوزادان، کودکان، افراد مسن و افراد دارای معلولیت هستند. مواد شیمیایی در خانه گاهی اوقات مربوط به محصولات آرایشی، از جمله کرم‏های شیمیایی و کرم های آکنه می‏باشد. در حالی که این نوع سوختگی ها نادر است، آنها می‏توانند صدمات و عوارض بسیار جدی را ایجاد کنند.

نوشته شده در در تاریخ 1398/6/17 ترجمه شده از:

medicalnewstoday

 medicalnewstoday

What is a burn blister?

A burn blister is a covering of skin that forms over a burnt area of the body to protect it from infection.

Burn blisters can form over mild to severe burns, and people should try to leave the blister intact until the burn underneath heals. blister from forming, by reducing the skin 

First aid

  • run the burn under cool water for 10 minutes
  • gently pat the burn dry with a clean cloth or paper towel
  • cover the burn with a sterile, nonstick dressing

People should not try to treat the skin by:

  • placing ice directly on a burn, as this can reduce circulation
  • applying cotton wool, as this can stick to the burn and may cause an infection
  • raise the burnt area above heart level if possible
  • apply a damp, cool, clean cloth to the burnt area
  • lie flat, raise the feet, and keep the rest of the body warm to prevent shock
  • do not treat a severe burn with cold water, as it can cause shock

Medical treatment

  • applying antibiotic cream to the burn
  • covering the burn in a bandage or dressing that contains silver, which can help prevent infection
  • checking that the burn is healing correctly and has no signs of infection
  • removing that burnt skin
  • performing a skin graft by transplanting healthy skin onto the burnt area

Types of burns

First-degree burn

A first-degree burn affects the top layer of skin, or epidermis. First-degree burns are minor and do not often cause burn blisters.

First-degree burns may feel painful, look red, and may swell slightly. A sunburn is an example of a first-degree burn, or if skin touches something hot very briefly.

People will usually be able to treat first-degree burns at home and find that the burn heals within a week. 

Second-degree burn

Second-degree burns are slightly deeper, reaching the second layer of skin, which doctors call the dermis. Second-degree burns look red and often create burn blisters. Second-degree burns can range from mild to severe.

People with mild second-degree burns will usually be able to treat their burn at home. The burn or blister may need medical attention if it is large, causes severe pain, or becomes infected.

Third-degree burn

Third-degree burns are severe, as they damage both the first and second layers of skin, and can damage the tissue, hair follicles, and sweat glands that lie under the skin.

People with severe burns may not experience any pain, as the burn can cause nerve damage. These burns may appear white, black, or brown. They can form blisters as part of the healing process.

People with third-degree burns need urgent medical attention.

Fourth-, fifth-, and sixth-degree burns

Higher-level burns are very severe, as the damage goes deeper into the body. These burns extend into the body and can reach fat, muscle, tendons, joints, and bone.

People with these higher-level burns need immediate medical attention. An injury of this degree may result in the loss of the burnt body part.

Prevention

People can help protect themselves and others from burns by taking care with hot liquids and food items to prevent scalding. People should also put safety measures in place in case of a fire. Ways to help prevent burning include:

  • keeping hot liquids out of reach of children
  • installing smoke alarms on every floor of the home, within hearing range of all room where people sleep
  • testing once a month that smoke alarms are working
  • making sure everyone in the house knows the escape plan in the event of a fire
  • keeping harmful chemicals out of reach of children
  • covering the skin in direct sunlight and wear sunscreen to prevent sunburn

People should also see a doctor if the burn is on any of the following areas of the body:

  • face
  • hands
  • feet
  • groin

Common causes of chemical burns

Most chemical burns occur as a result of misuse of products. Some of the most common household and workplace products linked to chemical burns include:

  • car battery acid
  • bleach
  • ammonia
  • swimming pool cleaners
  • toilet and drain cleaners
  • oven cleaners
  • fertilizers
  • metal cleaners
  • concrete mix
  • paint thinners

Many other products used at home and work may contain chemicals that cause burns.

Anyone that keeps chemicals for any reason must store chemicals safely to avoid accidents. They must also label the containers in case of exposure so that doctors know what chemicals they are dealing with.

General and common symptoms of chemicals touching skin and eyes are:

  • skin that appears black or dead
  • irritation, redness, or burning in the area that was affected
  • numbness and pain in affected areas
  • vision change or loss if the chemical comes in contact with the eyes

If someone has swallowed or inhaled a chemical, they may experience one or more of the following symptoms:

  • irregular heartbeat or cardiac arrest
  • low blood pressure
  • shortness of breath
  • headache
  • coughing
  • dizziness
  • seizures
  • muscle twitching

Seeking medical care

If someone has been exposed to a chemical affecting the skin or eyes, the first thing to do is take off contaminated clothes. They should then wash the affected area with water for at least 20 minutes. If this is done quickly enough, burns will be less severe and recovery time might be shortened.

Chemical burns often require some kind of medical treatment or a trip to the hospital.

If a parent suspects that a child has inhaled or swallowed a chemical, the parent should first call their local poison control center and find out how to proceed in order to avoid further injury.

Treatment of chemical burns

Burns can cause swelling, blisters, scars, pain, shock, and can even be fatal. They can also lead to infection. Treatment will depend on the cause, severity, deepness of burns, and the extent of tissue that has been damaged.

The first step in treatment is to determine the burn type, as follows:

  • first degree burns affect the top layer of the skin
  • second degree burns cause injury to the second layer of skin
  • third degree burns affect the deepest layers of the skin and tissues underneath

Depending on the severity of the burn, doctors will employ different methods to treat chemical burns, such as:

  • antibiotics and anti-itch medicines
  • cleaning and removing dead tissue
  • skin grafting - removing healthy skin from one part of the body to cover the wound

More serious chemical burns require rehabilitation, which may include:

  • skin replacement
  • pain management
  • plastic surgery
  • occupational therapy
  • counseling

Who is at risk?

The people at the highest risk for chemical burns are infants, young children, older adults, and people with disabilities because these groups may not be able to handle chemicals properly..

Chemical burns at home are sometimes related to cosmetic products, including chemical peels and acne creams. While these types of burns are rare, they can cause very serious injuries and complications.

اشتراک گذاری بازگشت به منو بازگشت به بالا